عشق و دوستي
میخواهم برایت تنهایی را معنی کنم! دانشجویی به استادش گفت: اگر شما خدا را به من نشان بدهید عبادتش می کنم و تا وقتی خدا را نبینم او را عبادت نمی کنم. آیا مرا می بینی؟ نه استاد! وقتی پشت من به شما باشد مسلما شما را نمی بینم. تا وقتی به خدا پشت کرده باشی او را نخواهی دید! سال نو همه دوستای خوبم مبارک... شاد باشین.... در این خلوت سرا من هم به تنهایی لقب دارم بنویسید به دیوار سکوت: سلام به همه دوستاي عزيزم عيد قربان رو تبريك ميگم انشا... به همه آرزوهاتون برسيد التماس دعا دارم ازتون شاد باشين دوستتون دارم 
در ساحل کنار دریا ایستاده ای ,
هوای سرد ,
صدای موج
انتظار انتظار انتظار
... ... به خودت می آیی ,
یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند ,
نه دستی که شانه هایت را بگیرد ,
نه صدای که قشنگ تر از صدای دریا باشد
اسم این تنهایی است
استاد!
استاد به انتهای کلاس رفت و به آن دانشجو گفت:
دانشجو پاسخ داد:
استاد کنار او رفت و نگاهی به او کرد و گفت:
پریشانی و شیدایی در اینجا هم شده کارم
تو دنیای منی و من غزلهایم بنام تو
میان عمق رویایم شدم محبوب و رام تو
صدایت می کنم هر شب میان خواب و رویایم
نمی دانی که هستم من ولی دیریست شیدایم
میان ظلمت شب ها غمم را با تو می گویم
تو که تنها کسی هستی که جان را در تو می جویم
نمی دانم چه خواهد شد اسیرم در دو راهی ها
غرورم یکطرف ماند و دل دیوانه ام اینجا
چه می شد بشکنم روزی غرور جنس سنگی را
بگویم عاشقت هستم بمان با من تو ای زیبا 
عشق سرمایه ی هر انسان است .
بنشانید به لب ٬حرف قشنگ ٬ حرف بد
وسوسه ی شیطان است .
و بدانید که فردا دیر است .
و اگر غصه بیاید امروز ٬ تا همیشه دلتان درگیر است
پس بسازید رهی را که کنون ٬ تا ابد سوی صداقت برود .
و بکارید به هر خانه گلی ٬ که فقط بوی محبت بدهد..........
بگذار ساده باشد و کلیشه ایبرای با تو بودناز هیچکس و هیچ چیز این دنیا بهانه نمی خواهممن فقط تو را می خواهمعاشقانه و بی بهانهمیبینی....میبینی که خاطرات عاشقانه نوشتناین روزها چه آسان شده؟
بوی گند خیانت تمام شهر را گرفته !مردهای چشم چرانزن های خائن پس چه شد ؟بیچاره آدمبیچاره آدمیت 
گاهی یک حرف ..یک زمستان آدم را گرم نگه میدارد!!چرا ساکتی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 
نگاه ...از صدای تو ایمن میشود.چه مؤمنانه،نامِ مرا آواز میکنی!..
كاش می دانستی..!عشق من معجزه نیستعشق من رنگ حقیقت دارداشك هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد... 
روشنی می بارد آسمان پر نور استو ستاره بارانچشم من روشنی نور خدا را داردباز کن پنجره را و ببینکه خدا آمد از عرش به پایین امشبتا تماشا بکند رقص گل و باران راو به دیوار تهی پنجره ای هدیه کنو خدا می آیدکوله بارش همه موسیقی و شعرصفی از روشنی و نور می آید به زمین٬من اتاقم را جارو زدم و سفره ای از یاس و اقاقی چیدم٬عطر مستی به دل خود زده ام.و خدا می آیدگر چه او می داندکه زمین آلوده است٬خانه ها تاریکندکوچه ها بن بست استو کسی نیست در اینجا نفسش چشمه نوراو ولی می آیدهمصدای نفس ثانیه هایم باشدمن که با پنجره ها همنفسمو هم آغوش گل یاس و اقاقی هستمو در آیینه غبار نفس سینه منچه حکایت ها دارد.در وجودم جاریستحس پرواز هنوز
زخم که می خوری. . . . .کمی مزه مزه اش کن . . . . حتما نمکش آشناست . . . . . 
کوله بارت بربند !شاید این چند سحر فرصت آخر باشد !که به مقصد برسیمبشناسیم خدا را و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم ؟!می شود آسان رفت …می شود کاری کرد که رضا باشد اوای سبکبال در این راه شگرفدر دعای سحرتدر مناجات خدایی شدنتهرگز از یاد مبرمن جا مانده بسی محتاجم ...
ایستادگی کن تا روشن بمانی شمع های افتاده خاموش می شوند تنها گرگها نیستند که لباس میش می پوشندگاهی پرستوها هم لباس مرغ عشق برتن می کنند.. عاشق که شدی کوچ میکنند
می روم تا که شاید به جادوی خواب ..همه ی درهای بسته را وا کنم ..تا که شاید .. دست کم .. تا خود صبح ..غصه های نهفته را خواب کنم ..می روم تا به آغوش کشم حریر ابرها را ...می روم تا که بشکنم .. سد سکوت ...می روم تا که شاید به جادوی خواب ...بشوم فارغ از هر چه که بود و نبود 
آرزويم برايت اينست...در ميان مردمي كه مي دوند براي" زنده بودن"آرام قدم برداري براي"زندگي كردن " به كسي اعتماد كن كه بتواند سه چيز را در تو تشخيص دهد.اندوه پنهان شده در لبخندت را.عشق پنهان شده در عصبانيتت را. و معناي حقيقي در سكوتت را ...
مردها را نمی دانماما پدرم آدمدست مادرم را از عشق پس نزدبا آنکه خدای را عاشقتر بود شایدو تقصیر خطا را حتی با او شریک هم نشدبا آنکه کمی شاید او مقصر تر بودو داغ زمین را هرگز بر مادرم برخ نکشیدبا آنکه از بهشت کمی سخت تر بود شاید...
من تو را تجربه کردم ای خوبگرد ایام مرا هم پوشاندو پس از دوره کوتاه ندیدن هاماندر خیال تو ز من هیچ نمانداین که تقصیر تو نیستلحظه ها فاصله می اندازندلحظه ها می بلعندرفته ها را در خویشلحظه ها می دزدندمهرها را از دلو تو آیا دیدی؟جای پای تو بماند یک عمرروی شن های نمور ساحل 
و من براي کشيدن "نفسهاي تو "را انتخاب مي کنم.... 
می نوشم ومی نوشم از کوثر چشمانتمی خشکم ومی رویم در پیچک دستانتبوسیدم و بوییدم، نالیدم و خندیدمامشب چه نمازی بود در کعبه ایمانتپیچیدم وپیچیدم ،چرخیدم و چرخیدمبا یاد تو افتادم چون کشته به میدانتچشمان سیاه تو،لبریز دو بیتی هاستنو گشت غزل هایم در سایه مژگانتگم گشتم و گم گشتم،آن قدر که خم گشتمخم گشته قد صد خم،از خم خم زلفانتتا هستم وتا هستی،تا مستم وتا مستیمی نوشم ومی نوشم از کوثر چشمانت
تا باور تو چند پله باقیست ؟نفس تازه می کنم... یک شعر می نوشماز خودم بالا می رومپله ...پلهاز تاکهای زیر خاک تا فصل خوشه چینیپیمانه پیمانه ترا می نوشمتلو تلو خوران گیج گیج تا باور تو خودم را بالا می رومپله پله فصلها را بالا می رومپا زخمی و سر به یکسره زمستانیتا باورت چند رج دیگر باید خودم را ببافم ؟تا آب شدن برفها از سرمتا جوانه روییدن از تنمچند ترانه....چند گریه بی شانه های توباید خودم را بالا برومنفسم را بالا برومتا بگویی بازترا دوست دارم از دو چشمم بیشترترا باور دارم از دو چشمم بیشتر
| قالب جدید وبلاگ پيجك دات نت |
